من اين فرصت را داشتم كه در طول سال هاي تصوير برداري و تهيه مجموعه مختارنامه به لطف دوست مودب و موقر رضا استادي مدير روابط عمومي مجموعه و به دليل حضور در برنامه "شماوسيما" يكي دوبار به احمداباد مستوفي بروم و ضمن بازديد از دكورهاي قابل توجهي كه در اين محل برپا شده بود با داوود ميرباقري كارگردان فهيم و مسوول، و دوست و همكار قديمي عظيم جوانروح مدير تصويربرداري و بقيه دست اندركاران اصلي اين مجموعه وتني چند از بازيگران اصلي از جمله فريبرزعرب نيا بازيگر خوش قريحه نقش مختار ديدار و گفت و گو داشته باشم.
غرض از اين يادآوري اين است كه در همان نشست ها و گفت و گوها به نظرم آمد كه "مختارنامه" بايد يكي از فاخر ترين آثار تلويزيوني در تاريخ تلويزيون در ايران و حتي يكي از آثار برجسته از اين دست در خاورميانه و شايد آسيا باشد. با شناخت مختصري كه از ساخت برنامه هاي تلويزويني در كشورهاي منطقه و آسيا داريم اين تصور چندان بعيد نبوده و نيست.
علت اين ارزش گذاري فقط محدود به موضوع سخت و سنگين "مختارنامه" نمي شود كه وارد شدن به محتواي آن به مطالعات و شناخت بسيار عميق از يك دوره مهم تاريخ اسلام نياز دارد. البته در همان گفت و گوها مشخص بود كه داوود ميرباقري با وسواس هميشگي و شهامت و درايت لازم در ورود به اين گونه موضوعات آن مطالعه و بررسي را در عمق موضوع انجام داده است. اما نقد يا پرداختن به محتواي اين اثر در صلاحيت نويسنده اين مطلب نيست. آن نيز بماند براي كساني كه در اين زمينه صاحب نظرند و اشراف كامل و لازم را به اين موضوع مهم و محتواي اثر دارند.
اما بعد ديگر ارزش گذاري اين اثر معطوف به ملاحظات فني از جمله نورپرداري، تصويربرداري، كارگرداني، انتخاب بازيگران و موسيقي و صحنه آرائي مي شود كه بايد وارد آن شد و به مخاطبان گوشزد كرد كه چه توان و تخصص بالائي در اين زمينه به كار گرفته شده است. طراحي صحنه هاي جنگ نيز كار زيادي برده است.
